No commodity card

பொருள் எதுவும் வாங்காத, அடையாளத்துக்கு மட்டுமேயான
N கார்டு தான் என்னுடையது. இந்த கௌரவ ரேசன் கார்டு வைத்திருக்கும் நான் வசதியானவன் அல்ல. சொந்த வீடு கிடையாது. சொத்து கிடையாது. 
ஒரு சிறு சேமிப்பு தொகை கூட கிடையாது. இம்மாநிலத்தில் வெள்ளை கார்டு வைத்திருப்பவர்கள் ஒரு நாற்பதாயிரத்துக்கு முன்ன பின்ன இருக்கலாம் என்று அரைகுறையாக அறிய முடிகிறது. புள்ளி விபரம் சரியாகத் தெரியாது.

ஒரு விஷயம் மட்டும் நிச்சய உண்மை. வெள்ளை ரேசன் கார்டு பணக்காரர்களுக்கானது என்றால் இதில் ஒரு மிக சாமான்யனும் இருக்கிறான். இந்த நாற்பதாயிரம் பேரில் பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கியவன் ராஜநாயஹம்தான். ரிட்டயர்மெண்ட், பென்சன், ப்ராவிடண்ட் ஃபண்ட், கிராஜுட்டி வசதியென்றெல்லாம் எதுவும் கிடையாது.
இல்லாமையில் ஒரு விசித்திர அபத்தம். பொருளாதார நிலைக்கு அந்நியமான, சற்றும் பொருந்தாத தன்மை.
என்னிடம் ஸ்கூட்டர் கூட இப்ப கிடையாது. கூத்துப்பட்டறைக்கு தினமும் போக மூணு பஸ், வர மூணு பஸ். இதில் சின்ன மாற்றம் என்னவென்றால் பஸ் கிடைக்காத போது சில நேரங்களில் ஒரு நாளில் ஓரிரு முறை ஷேர் ஆட்டோ.

இங்கே சென்னையில் ஒரு பங்களா, ஒரு ஃப்ளாட், இரண்டு கார், இரண்டு டூவிலர் வைத்திருக்கும் பிரகிருதி ஒருவர் மூன்று வருடத்திற்கு முன்
“என்னப்பா, எனக்கு தெரிஞ்சி நம்ப ஃப்ரண்ட்ஸ் சர்க்கிள்ள நீ ஒருத்தன் தான் இப்படி பொருள் எதுவும் வாங்காத வெள்ள ரேஷன் கார்டு வச்சிருக்கிற. நான் வேற யாரையும் பார்த்ததேயில்ல..” உச்சு கொட்டி மூக்கில் விரல் வைத்தார்.
நான் ‘அண்ணே, தயவு செய்து விரல எடுங்க.”
ஆச்சரியத்தில் அவர் மூக்கில் தன் விரலை வைக்க வேண்டியவர், அவசரத்தில் என் மூக்கு நுனியில் வைத்து விட்டார்.

நான் திருச்சியில் குடியிருந்த ஒரு வீட்டின் ஹவுஸ் ஓனர் அம்மா
“ஏன் இப்படி பொருளே வாங்காத ரேசன் கார்டு வச்சிருக்கீங்க. நாங்க உங்க கார்டுலயும் அரிசி, சர்க்கரை, பருப்பு, பாமாயில் எங்களுக்கு வாங்கிக்க முடியாதபடி பண்ணிட்டீங்களே.” என்று கேட்டதுண்டு. நான்கு வீடு வாடகைக்கு விட்டிருந்தார். தன் வாழ்க்கையில் எங்கள் வெள்ளை கார்டு விளையாடி விட்டதே என்பதை அந்தம்மாவால் தாங்கிக்கொள்ளவே முடியவில்லை. அடிக்கடி குமைந்து மருகி புலம்புவார்.

நக்கல்

ஒரு வீட்டின் டோர் பெல், வீட்டில் உள்ளவர்களை அழைப்பதற்காக மட்டும் என்று தான் இனணக்கப்படுவது.

எங்கள் அப்பார்ட்மெண்டில் உள்ள நான்காம் வகுப்பு படிக்கும் லிகித் சௌத்ரி மற்ற வீடுகளின் டோர்பெல்லை அழுத்தி விட்டு ஓடி விடுவான். குழந்தைகளுக்கு இது ஒரு த்ரில் விளையாட்டு.

ரோட்டில் போய்க்கொண்டிருந்த ஒருவர் ஒரு வீட்டின் டோர்பெல்லை ஒரு சிறுவன் அழுத்த முடியாமல் எட்டி, எட்டி தவிப்பதைப் பார்த்து விட்டு, உதவி செய்ய வந்திருக்கிறார். ”இரு நான் ஸ்விட்சை அழுத்துகிறேன்.” பையன் “Thank you” சொல்லியிருக்கிறான். அவர் டோர்பெல்லை அழுத்தியவுடன் சிறுவன் பரபரப்பாக சொல்லியிருக்கிறான். ”வாங்க. ஓடிடுவோம்.”

கனடாவில் சமீபத்தில் ஒரு வீட்டின் டோர்பெல்லை ஒரு 33 வயது இளைஞன் மூன்று மணி நேரம் நக்கிக்கொண்டே இருந்திருக்கிறான். வெட்டி ஓழு, நித்திரைக்கேடு. எதற்கு மூன்று மணி நேரம் நக்க வேண்டுமோ? தலையில ஓத்த விதி. சிசிடிவி கேமராவில் பதிவாகியிருக்கிறது. வீட்டிற்குள் குழந்தைகள் உறங்கிக்கொண்டிருந்திருக்கின்றன. குழந்தைகளின் அம்மா அப்போது இல்லை. வெளியே போய் இருந்திருக்கிறார். அந்த அம்மாவுக்கு பின்னால் ஒரு நிம்மதி.
“ பாருங்க. அவன் எதையும் திருடல. யாருக்கும் எந்த கஷ்டமும் கொடுக்கல.”

டோர்பெல்லை மூனு மணி நேரம் நக்கி விட்டு வீட்டு தோட்டத்தில் சுகமாக டூ டாய்லட், ஒன் டாய்லட் பண்ணி விட்டு அவன் போயிருந்திருக்கிறான். ரெண்டுக்கு போனாலே ஒன்னுக்கும் போகத்தானே செய்யும்.

விசித்திர விஞ்ஞானி கோவை ஜி.டி நாயுடு ஒரு பேட்டியில் சொல்லியிருந்தார். இவர் டாய்லட் போகும்போது ஒரு விஷயம் கவனித்திருக்கிறார். முதலில் சிறுநீர் போய் இருக்கிறது. அப்புறம் மலம் வெளியேறியிருக்கிறது. தொடர்ந்து இதைக்கவனித்த அவருக்கு ஒரு ஆர்வம் ஏற்பட்டிருக்கிறது.
சிஸ்டத்தை மாற்ற வேண்டும். ஆமா. சிஸ்டத்தை மாற்ற வேண்டும் என்று ரஜினி மாதிரியே  ஜி.டி.நாயுடு அன்றே முடிவு செய்திருந்திருக்கிறார்.
அதன் படியே சிஸ்டத்தை மாற்றி தான் அதன் பிறகு he was relieving himself. இதை அப்புறம் ஒரு டாக்டரிடம் சொல்லியிருந்திறார். அவர் “ ஏங்க சிஸ்டத்தை இப்படி மாத்துறீங்க. இயல்பா அத போக விட்டுடுங்க. சும்மா லூஸ்ல விடுங்க..” என்று அறிவுறுத்தியிருக்கிறார். அப்புறம் தான் பழைய சிஸ்டப்படியே காலைக்கடனை முடித்து வந்தாராம்.

மலச்சிக்கல் உள்ள ஒருவன் ஒரு பாலத்தின் கீழே உட்கார்ந்து முக்கி, முக்கி பார்த்திருக்கிறேன். ஒரு புழு பூச்சி கூட வரவில்லை. அந்த நேரம் பாலத்தின் மேல் வந்து ஒருவன் உட்கார்ந்திருக்கிறான். இவன் நிமிர்ந்து பார்க்கவும் அவன் விட்டை போடவும் சரியாய் இருந்திருக்கிறது. மலச்சிக்கல்காரன் தலையிலேயே தான் பாலத்தின் மேல் இருந்தவன் பேண்ட பீ விழுந்திருக்கிறது. இவனுக்கு மேலிருந்து பேண்டவன் மேல் கோபம் வரவில்லை. பேல மறுக்கும் தன்னுடைய குண்டியை ஓங்கி ஓங்கி அடித்து அடித்து மேலே பார்த்து “ அது அல்லவோ குண்டி, அது அல்லவோ குண்டி..குண்டின்னா குண்டி அதுவல்லவோ குண்டி!” என்று பாராட்டினானாம்.

’வானத்தில் திரியும் பறவைகளை பற்றி மட்டும் பாடாதீர்கள்.
மலத்தில் நெளியும் புழுக்களையும் பாடுங்கள்.’
- ஐம்பது வருடத்திற்கு முந்தைய ஒரு புதுக்கவிதை.

https://rprajanayahem.blogspot.com/2012/07/blog-post_02.html

https://rprajanayahem.blogspot.com/…/become-child-and-get-e…