Share

Sep 22, 2019

யுக சந்தியில் நீங்காத நினைவு


இன்று திரும்பிப்பார்க்கும்போது உன்னை விட உற்சாகமான ஒரு பெண்ணை நான் வாழ்நாளில் பார்த்ததில்லை.
அந்த ஊரில் நான் உன்னை பள்ளி சீருடையில் சந்தித்த அந்த நாட்களில் நான் ஒரு வாலிபனாக, அரசு உத்யோகஸ்தன்.
உன்னை பார்த்த போது நீ என்னை ’சைட்’ அடித்தாய். கண்ணில் இதயத்தை வைத்து பார்த்தாய்.
என்னுடைய மனைவியை விட என் காதலிகள் யாரும் அழகியில்லை. என் மனைவியின் கால் தூசிக்கு கூட என் காதலிகள் சமமாக மாட்டார்கள். எனினும் என் காதலிகள் அனைவரிலும் நீ தான் பேரழகி.
நான் அலுவலகம் செல்லும்போது அக்ரஹாரத்தில் உன் வீட்டில் இருந்து என் கூடவே தற்செயல் போல் அருகில் சற்று பின் தங்கி, அல்லது முன்னாலே நடந்து வருவாய்.
நான் சாப்பிட்ட மாமி மெஸ்ஸிற்கு அடுத்த வீடு உன் வீடு.
மாமி மெஸ் மாமா இரு முடி கட்டி ஐயப்பன் கோவிலுக்கு கிளம்பிய அன்று என் அருகில் நின்று அந்த சடங்குகளை ஆர்வமாக நான் பார்ப்பதை கவனித்து “ மாமி, இவர் உன்னிப்பா இத கவனிச்சிண்டு இருக்கார் பாருங்க” என சொல்லி அந்த பூஜை சடங்குகளை விளக்கி சொன்னாய்.
அக்ரஹாரத்தின் பின் பகுதி ஆள் அரவமற்ற சந்தில் இருவரும் மெய் மறந்து நின்றிருக்கிறோம். எவ்வளவு நேர தனிமை. பயமாகவும் இருக்கும். யாராவது கவனித்து விட்டால் என்று எனக்கு கலவரம்.
காதலிக்கிற காலங்களில் நான் கவனித்த ஒன்று. கலவரமெல்லாம் எனக்கு தான். காதலிக்கிற பெண்களிடம் பயமிருந்ததாக நான் உணர முடிந்ததில்லை. ’இப்ப என்ன’ என்பதான நிதானமும் தோரணையும், மிடுக்கும் தான். காதலிக்கிற பையன், பஞ்சாயத்து வர நேர்ந்தால் என்ன பாடு படுவான் என்று காதலி யோசித்ததாக தெரிந்ததில்லை.
என்னுடைய அலுவலகத்தில் பொது மக்கள் பயன் படுத்த வெளி பகுதியிலேயே பசை உண்டு. என்றாலும் நீ என் கவுண்ட்டரில் வந்து நின்று “கொஞ்சம் gum தர்றீங்களா?” என்று கேட்பதும் நான் பசை தரும்போதே உன் கையை ரகசியமாக ஆனால் நறுக் என்று பலமாக கிள்ளுவதும். வலியை நீ காட்டாமல் சிரிப்பதும்.
அலுவலகத்தில் நம்முடைய இந்த இளமையான நுட்ப தொடர்பு அனைவரும் பரவலாக கவனிக்கும்படியாக ஆகி என்னை விட இருபது வருடம் சீனியரான என் கல்லீக் சத்தமாக போட்டு உடைத்தார். “ உங்கள பாக்க தான அந்த பொண்ணு வருதுன்னு ஆஃபீஸில் உள்ள எல்லாருக்கும் தெரியும்”
எத்தனையோ சினிமா அந்த சின்ன ஊரில் வெவ்வேறு இடத்தில் உட்கார்ந்தாலும் இருட்டில் கூட நாம் இருவரும் முகம் பார்த்துக்கொண்டு.
சைட் அடிப்பது என்பது தான் எத்தனை அழகான விஷயம்.
ஒருவர் சாயல் என்பது ஒவ்வொருவர் பார்வைக்கும் ஒவ்வொரு விதமாய் தெரியும். அதற்கு அர்த்தம் கிடையாது. சாயல் விஷயத்தில் இருவருக்கு ஒரே நிலைப்பாடு இருப்பதில்லை. ஆனாலும் இவர பாத்தா அவர மாதிரியிருக்கு. ச்சேசே. இவனுக்கும் அவனுக்கும் சாயல்ல ஒரு சம்பந்தமும் இருப்பதில்லை.
எப்படியோ ஒருவர் அலுவலகத்திலேயே ஒருவர் என்னை பார்த்து ’ஒரு படத்துக்கு போனேன். அந்த படத்தில ஒரு நடிகர் பாத்தா ராஜநாயஹம் மாதிரியே இருக்கார்.’
ஒருவர் என்றில்லை. பலரும். ஒரு கட்டத்தில் அந்த ஊரும். பள்ளி குழந்தைகள் கூட என்னைப்பார்த்தால் “செந்தாழம் பூவில் வந்தாடும் தென்றல் என் மீது மோதுதம்மா” என்று கோரஸாக பாட ஆரம்பித்து விட்டன.
நான் உன் வீட்டை விட்டு தாண்டும்போது உன் தம்பியை என்னை பார்த்து கத்த சொல்வாய். அவன் கூப்பாடு “ சரத் பாபு”
நீ கள்ளத்தனமாக ஒளிந்து கொண்டு அதே நேரம் தலையை நீட்டி என்னை குறும்பாக பார்த்து ‘எனக்குத்தான் என் தம்பி டப்பிங் கொடுக்கிறான்.நான் கத்த முடியாது.அதனால் அவனை கத்த சொல்கிறேன்.’ என்பது போல சிரிப்பாய்.
சரத்பாபு என்னை விட மூன்று அங்குலம் உயரம். ரொம்ப சிவப்பு. Very handsome person.
நான் அப்போது ஓரளவு நல்ல நிறம். ( Now, I have lost my complexion.)
சரத் பாபுவிடம் உள்ள கண்ணியம் என்னிடம் கிஞ்சித்தும் கிடையாது. அந்த வாஞ்சையான குரல்  கிடையாது. எனக்கு வேறுபட்ட powerful voice. அந்த வயதில் முரட்டுத்தனம் கொண்டவன். அமாவாசைக்கும் அப்துல் காதருக்கும் உள்ள சம்பந்தம் தான்.
அப்போதைய என் இயல்பான ஹேர் ஸ்டைல், மூக்கு கண்ணாடி இந்த பட்ட பெயருக்கு வலு சேர்த்திருக்கிறது.
இப்போது நினைக்கும் போது சரத்பாபுவுக்கும் எனக்கும் உள்ள முக்கிய வேறுபாடு. எனக்கு என் நீண்ட வாழ்வில் ஒரே மனைவி தான். ஒரே திருமணம்.
சரத் பாபுவுக்கு எப்போதும் விதிவசமாக second hand தான் மனைவிகள்.
(அப்போது இன்னொரு வேடிக்கையான விந்தை. அந்த ஊரில் ரஜினி காந்த் சாயலில் ஒரு மனிதர் அரசு வேலையில். அவர் மதுரையில் என் கல்லூரி கால காதலியின் சகோதரர்.
முள்ளும் மலரும் படம் அந்த சின்ன ஊருக்கு வந்த பின் அவரை பார்த்து ‘ரஜினி காந்த்’ என்றும் என்னை ‘சரத் பாபு’ என்றும் அடையாளமிட்டார்கள் என்பது Irony.)
நீ பள்ளியிறுதி மாணவி. என்னை பார்த்து பரவசமடைவதை பார்த்து விட்டு பாங்க்கில் பணி புரிந்த என் ரூம் மேட் ‘ மிஸ்டர், இந்த பெண்ணுக்கு நீங்க நெம்புகோலின் தத்துவத்த விளக்கினா தான் அடங்கும்’
நான் “Nature of work does’nt suit my temporament” என என் அரசு வேலையை உதறி விட்டு சினி ஃபீல்ட்டுக்கு வந்தேன்.
அதன் பின் உன்னை நான் இன்று வரை சந்தித்ததேயில்லை.
நான் சினிமாவுக்கு வந்த ஒரே வருடத்தில் நீ அடையாறு ஃபில்ம் இன்ஸ்ட்டிட்யூட்டில் படிக்க வந்ததெல்லாம் பின்னர் தான் எனக்கு தெரியும். நீ கோர்ஸ் முடிக்கும்போது தான் தெரிய வந்தது.
அடையார் ஃபில்ம் இன்ஸ்ட்டிட்யூட்டில் கூட பின்னால் திரை நடிகனாக ஆன ஒருவனுடன் உனக்கு காதல் அனுபவம் உண்டு என்பதையும் தெரிய வந்தேன்.
நான் உதவி இயக்குனராக வேலை பார்த்த படத்தின் தயாரிப்பாளர் ரொம்ப பெரிய அந்தஸ்தான செல்வந்தர். அப்போது நடுத்தர வயதை தாண்டி விட்டவர். மனைவி தவிர பெரிய நடிகையையெல்லாம் எப்போதோ திருமணம் செய்து விட்டு ஒதுங்கியவர். சினிமா நடிகைகள் சங்காத்தத்திற்காகவே படங்கள் தயாரிக்கிறாரோ என்று திரையுலகை எண்ண வைத்தவர். அரசனைப்போன்ற தோரணை கொண்டவர்.
நான் சினிமாவுலகை விட்டு வந்த பின் உன்னை ஒரு பாலச்சந்தர் படத்தில் பார்த்தேன்.
சரத் பாபுவுடன் கூட ஒரு டப்பா படத்தில் நீ ஜோடியாக நடித்ததை பார்த்தேன். என்னை சரத் பாபு என்று கிண்டல் செய்தவள் சரத் பாபுவுக்கே ஜோடியாக படத்தில்.
நான் அஸிஸ்டண்ட் டைரக்டராக வேலை பார்த்த படத்தின் அந்த அந்தஸ்தான, செல்வாக்கு மிகுந்த செல்வந்த தயாரிப்பாளர் சில வருடங்களில் உன்னை அபிமான தாரமாக்கிக்கொண்டார். உனக்கும் அவருக்கும் முப்பத்தைந்து  வயது வித்தியாசம்.

இன்று நீ எங்கிருக்கிறாய்? என்ன செய்கிறாய்? உயிருடன் இருக்கிறாயா என்று கூட தெரியவில்லையே.

Memory is my fate.




...

Sep 20, 2019

The Significant Other


திரையுலகத்திற்கு கொஞ்சமும் குறைந்ததல்ல அந்தக்கால சங்கீத உலக Gossips.
ஜி.என்.பாலசுப்ரமண்யம் ’சகுந்தலை’ படத்தில் எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமியுடன் ஜோடியாய் நடித்த போதே இருவருக்கும் காதல், தொடர்பு என்று சங்கீத உலகம் முணுமுணுத்தது.
'சகுந்தலை 'படத்தில் ஆணழகன் ஜென்டில்மேன் ஜி என் பாலசுப்ரமணியமும் இசைக்குயில் எம் .எஸ் சுப்புலக்ஷ்மியும் இணைந்து பாடும் காதல் பாடல்.
எம் எஸ் : பிரேமையில் யாவும் மறந்தேனே
ஜி என் பி : ஜீவனமுனதன்பே
எம் எஸ் : என் அன்பே
ஆயிரம் முறை கேட்டாலும் திகட்டாத பாடல்.
ஜி.என்.பியை அவருடைய சிஷ்யை எம்.எல்.வசந்தகுமாரியுடன் இணைத்தே பேசப்பட்டதுண்டு.
There is an optical illusion about every celebrity.
நாதஸ்வர சக்ரவர்த்தி டி.என்.ராஜரத்தினம்பிள்ளைக்கு எம்.எஸ் மீது இருந்த sexual obsession. தூக்கிக்கொண்டு போய்விட்டார். அப்புறம் தான் கல்கி சதாசிவம் கல்யாணம் செய்து கொண்டார் என்று மிகப்பெரியவர்களே இன்று சொல்வதுண்டு.
அந்தக்காலத்தில் Me too பரபரப்பு புகார்களுக்கு முகாந்திரம், மார்க்கமிருக்கவில்லை?
மதுரை மணி ஐயர்.
தி.ஜானகிராமன் இவருடைய ரசிகர்.
இதை திருச்சி ரசிகரஞ்சனி சபாவில் மெம்பராய் இருந்த போது வையச்சேரி தேவாரம் பாலசுப்ரமண்யம் என்னிடம் உறுதிப்படுத்தினார். எனக்கு சிலிர்ப்பாய் இருந்தது. தி.ஜா போலவே எனக்கும் மதுரை மணி ஐயர் பாட்டு ரொம்ப பிடிக்கும்.
அவருடைய பாடல் கேசட் இருபதுக்கு மேல் என்னிடம் இருந்தன. அவர் குரலில் வராளி கா வா வா, கரகரப்ரியாவில் சக்கனி ராஜா, மோகனம் கபாலி, சௌராஷ்ட்ரா ராக சூர்யமூர்த்தெ, இன்னும்.. எப்போ வருவாரோ, தாயே யசோதா..இப்படி கேட்க காதுகளுக்கு என்ன பாக்யம்.
மதுரை மணி ஐயர் இந்த பூவுலகில் ஒரு ஐம்பத்தாறு வருடங்கள் தான் இருந்தார். ஒரு அரை நூற்றாண்டு வாழ்க்கையில் அந்த சாதனை இன்னமும் சுகிர்தமாக, சாசுவதமாக.
பிரபல கல்லூரி முதல்வராய் இருந்த ஒரு மாமி ஒரு தகவலை சொன்னார்.அவர் ரிட்டயர் ஆன பிறகு இன்னொரு தனியார் கல்லூரியில் முதல்வரானார். அவருடைய இளைய சகோதரர் கூட எனக்கு கல்லூரியில் ஆசிரியராய் இருந்திருக்கிறார்.
அந்த கல்லூரி முதல்வரின் பெற்றோர் மதுரையில் பெருமாள் கோவில் தெருவில் குடியிருந்திருக்கிறார்கள். குழந்தையாக இருக்கும் காலம் தொட்டு மதுரை வாசி அவர்.
கல்லூரி முதல்வர் சிறுமியாக ஒன்றாம் வகுப்பு, இரண்டாம் வகுப்பு படிக்கிற காலத்தில் அங்கே பக்கத்தில் ஒரு வீட்டில் ஒரு மாமி இருந்திருக்கிறார். அவர் சங்கீதம், பரதநாட்டியம் இவற்றில் தேர்ந்தவர். குழந்தைகளிடம் மிகவும் அன்பாய் இருப்பார். குழந்தையாய் இருந்த இந்த முதல்வருக்கு அந்த பக்கத்தாத்து மாமியை மிகவும் பிடிக்குமாம். குழந்தையும் தெய்வமும் கொண்டாடும் இடத்தில் தானே.
ஆனால் ஒரு சிக்கல். பிரின்சிபால் மாமியின் தாயாருக்கு அந்த குறிப்பிட்ட பக்காத்தாத்து மாமியை சுத்தமாய் பிடிக்காதாம். குழந்தையை “ எங்கடி போயிருந்தே அபிஸ்டு..சொல்லேன்டி ஜடம்” ஒன்றாம் வகுப்பு படிக்கும் குழந்தை முகம் கலவரமாகி என்ன சொல்லலாம் என்று தவிக்கும் போதே “வாயில என்னடி பட்சணம் ஒட்டிண்டிருக்கிறது. ஏண்டி அவ ஆத்துக்குத் தானே போயிருந்தே..கிரகசாரம்.” குழந்தை பயத்தோடு தலையை ஆட்டும். உடனே அதன் அம்மா தொடையில் நல்லா கிள்ளி விட்டு “ இனிமே அவ ஆத்துப்போவியா? எத்தன தடவ சொல்லியிருக்கேன். போகாதடின்னு..ஏண்டி” என்று மீண்டும் நறுக்கென்று தொடையில் கிள்ளி விடுவாராம்.
நான் கேட்டேன். “ ஒங்க தாயாருக்கு ஏன் அந்த பக்கத்தாத்து மாமி மேல இவ்வளவு துவேசம்”
காலேஜ் பிரின்சிபால் சொன்னார். “ அந்த மாமி சங்கீத வித்வான் மதுரை மணி ஐயரின் Concubine. மணி ஐயர் அந்த மாமியை வச்சிண்டிருந்தார். His significant other.
அவ ரொம்ப நல்லவ. எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். ஆனா என்ன செய்ய. Social Stigma. குழந்தையா இருக்கறச்ச எனக்கு என்ன தெரியும். அப்புறம் ரகசியமா தான் அம்மாவுக்கு தெரியாம தான் அந்த மாமியை போய் பார்ப்பேன். அவ விளயாட்டு ஜாமானெல்லாம் எனக்கு தருவா. பட்சணமெல்லாம் ரொம்ப ருசியாயிருக்கும். நல்லா நெறய்ய கதைகள் சொல்வா. ரொம்ப நல்ல மாமி..”
இதை சொல்லும்போதே கல்லூரி முதல்வரின் கண்கள் குளம் கட்டி விட்டன.
’’மணி ஐயருக்கு குஷ்டம் உண்டு. அப்படியிருந்தும் எங்க தெருவில் இருந்த அந்த பக்கத்தாத்து மாமிக்கு அவர் மீது பிரேமை என்பதை விட பக்தி.. ரொம்ப நன்னாயிருப்பா. எவ்வளவு பெரிய தியாகம்”
தி.ஜானகிராமன் “மணம்” என்ற ஒரு சிறுகதை எழுதியிருக்கிறார் என்பது நினைவுக்கு வந்தது.
அந்த ’மணம்’ கதையில் வருகிற நீலா என்ற துணை நடிகை ஒரு Sex worker.
அவள் ஒரு இரவு இருட்டறையில் சந்தித்த மனிதர் குஷ்ட ரோகி என்பது மறு நாள் தெரிய வரும்போதே அதிர்ச்சியாகி அருவருப்பினால் தவிப்பாள்.
நீலாவுக்குநெஞ்சை அடைத்து , தொண்டை வலித்து, கண்ணீர் தளும்பி, உதட்டை கடித்து, அழுகை பீறிக்கொண்டு வரும்.
ஒரே ஒரு இரவுக்கே அப்படி.

Madurai Mani Iyer's significant other was a saint, precisely.